در بولونيا به كارهاي حقوقي پرداخت، و در 1260، در بولونيا درگذشت. از بزرگترين شارحان حقوق رومي بود و از كساني كه بزرگترين سهم را در احياي مطالعات حقوقي داشتهاند؛ شهرت مدرسهٴ بولونيا بيشتر مرهون مساعي او بود. مهمترين تأليف او كتابي است مدون دربارهٴ همهٴ شرحهاي مربوط به حقوق رومي، به نام شرح كبير1 كه تا زمان بارتولو (نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم)، به صورت مرجع نهايي باقي ماند.
سه پسر او حقوقدانان برجستهاي شدند. بزرگترينشان (فرانچسكوي دوم، تولد 1225 در بولونيا، وفات 1293 در همان جا) هم در بولونيا، و بعدها، در حدود 1275، چند سالي در آكسفورد استاد حقوق بود؛ بعدها، نمايندهٴ سياسي ادوارد اول (1272 ـ 1307)، در رم شد. پسر دوم به نام چروتو2 در پاويا و بولونيا استاد حقوق بود؛ و سومي به نام گيللمو3 به دربار پاپ در رم پيوست.
اودوفردوس4
حقوقدان ايتاليايي. در بولونيا زاده شد و تحصيل كرد. در فرانسه و جنوب ايتاليا به كار پرداخت، در حدود 1228، براي تدريس حقوق به بولونيا بازگشت، بيشتر عمر خود را در آن جا گذراند، و در 1265، در آن جا درگذشت. آثار متعددي دربارهٴ حقوق رومي به نام وي منتشر شده، كه احتمالاً يادداشتهاي شاگردان اوست.
به عقيدهٴ او احكام پاپ در امور روحاني و فرمانهاي امپراتور در امور دنيوي سنديت دارد.
فردريك دوم
¿ فصل فلسفه.
پيتروي ونيايي5
در كاپوا زاده شد. خزانهدار، رئيس ديوان رسائل و سفير امپراتور فردريك دوم. سرانجام، مغضوب شد و در 1249، در سان سينياتو زندگياش سرآمد. نامههاي او از نظر مطالعهٴ حكومت و روزگار فردريك داراي اطلاعات تاريخي دست اول است، ولي در شمار آثار تاريخي نيست. پيترو بدان سبب در اين جا ذكر شد كه او را موٴلف حقيقي قانون سيسيل فردريك در 1231، ميدانند.